11 września 2026 rząd podjął decyzję. Krajowe e-fakturowanie B2B staje się obowiązkowe od 1 lipca 2030. Cyfrowe raportowanie krajowych faktur następuje od 1 lipca 2031. Stanowi to Contourenbrief (list ramowy) w sprawie elektronicznego fakturowania i raportowania, skierowany do Tweede Kamer (sygnatura 2026D42856). To polityka rządu, jeszcze nie ustawa.

Dwa wcześniejsze dokumenty pozostają podstawą, w takiej kolejności wagi: najpierw list, potem opinia eDelivery grupy roboczej z 31 lipca 2026 (Belastingdienst, holenderska administracja skarbowa, NPa, RDI i podmioty rynkowe), a na końcu raport EY ze stycznia 2026 jako analiza rynku. Tam, gdzie te opinie odbiegają od listu, obowiązuje list.

Rząd obok unijnego obowiązku w handlu transgranicznym nakłada także krajowy obowiązek B2B. Wszyscy przedsiębiorcy muszą od 1 lipca 2030 wysyłać faktury elektroniczne. Od 1 lipca 2031 zgłaszają Belastingdienst wybrany zestaw pól danych z tych krajowych faktur. Motywy: wzmocnienie gospodarki cyfrowej, z czasem mniejsze obciążenia administracyjne oraz lepsze egzekwowanie prawa.

Dla przedsiębiorców KOR nie obowiązuje krajowy obowiązek e-fakturowania. Istniejące wyjątki dotyczące fakturowania pozostają, o ile to możliwe, w mocy. Czy przedsiębiorcy KOR przy nabyciach wewnątrzwspólnotowych jednak muszą raportować, rząd jeszcze opracowuje.

ViDA (VAT in the Digital Age) od 1 lipca 2030 nakazuje faktury elektroniczne i cyfrowe raportowanie przy transgranicznym B2B w UE. Termin wystawienia tych faktur wynosi 10 dni po świadczeniu. Raportowanie odbywa się per faktura, niemal w czasie rzeczywistym. Zastępuje to obecną zagregowaną deklarację ICP. Państwa członkowskie mogą tę samą linię przyjąć także krajowo. Holandia to robi.

Rząd wskazuje na oszustwa karuzelowe: stają się widoczne po ogniwie transgranicznym. Bez krajowego raportowania ta część łańcucha pozostaje niedostatecznie w polu widzenia. Sąsiednie kraje również wybierają raportowanie, między innymi Francja, Belgia, Niemcy, Polska i Włochy. Bez holenderskiego obowiązku istnieje ryzyko, że oszustwa przesuną się tutaj.

Włochy podają spadek luki VAT do 25% w latach 2017-2019. Węgry są wymieniane w tej samej linii międzynarodowej. List zaznacza, że tych krajów nie da się porównywać jeden do jednego z Holandią.

Korzyści z e-fakturowania przedsiębiorcy odczuwają najpierw: niezależne analizy wskazują oszczędność kosztów od 55 do 70% na fakturę względem papieru, z wartościami orientacyjnymi około € 5 do € 6 za wysłaną fakturę i € 8 za otrzymaną fakturę. Cyfrowe raportowanie daje mniej bezpośrednich korzyści. Rząd widzi je przede wszystkim w bardziej równych warunkach konkurencji i bardziej ukierunkowanym nadzorze. Belastingdienst może też wykorzystać dane do sygnalizowania błędów przed deklaracją VAT.

Dane faktur w Belastingdienst służą obsłudze, nadzorowi deklaracji oraz wykrywaniu oszustw i prania pieniędzy. Projekt ustawy trafia do zaopiniowania do Autoriteit Persoonsgegevens. Nastąpi Data Protection Impact Assessment. Dostęp jest logowany, ograniczony do osób, które potrzebują danych, i monitorowany. Modele ryzyka są wcześniej testowane. Zestaw danych do raportowania pozostaje ograniczony do europejskiego podzbioru. Zamierzany okres przechowywania wynosi dziesięć lat. Obecny podatkowy okres przechowywania dla VAT wynosi dwanaście lat.

Rząd wiąże to z autonomią cyfrową: Belastingdienst ma być mniej zależna od ograniczonej liczby, w dużej mierze pozaeuropejskich, dostawców technologii.

Sira Consulting inwentaryzuje obciążenia administracyjne. Dodatkowo nastąpią test MŚP, ocena skutków dla przedsiębiorstw oraz test wykonalności w Belastingdienst.

Wybór sieci, którą mają iść e-faktury, został odłożony. Do października 2026 rząd bada interoperacyjność, związek między e-fakturowaniem a raportowaniem, bezpieczną wymianę danych, konkurencję i nadzór. EY zalecała nakazanie Peppol, sieci już obowiązkowej w Holandii przy fakturowaniu do administracji rządowej. Rząd przywołuje tę opinię, ale uwzględnia także European Business Wallet. Peppol nie jest więc nakazany.

Bez nakazanej infrastruktury istnieje ryzyko, że przedsiębiorca z systemem księgowym A nie wyśle e-faktury bezpośrednio do przedsiębiorcy z systemem księgowym B.

Rząd chce zakończyć prace dwa lata przed wejściem w życie, aby przedsiębiorcy i Belastingdienst mogli testować.

31 lipca 2026 grupa robocza eDelivery opublikowała ostateczną opinię. Uczestnicy: Belastingdienst, Nederlandse Peppolautoriteit (NPa), Rijksinspectie Digitale Infrastructuur (RDI), twórcy oprogramowania i dostawcy Peppol. eConnect brał udział. Opinia bada, czy Peppol nadaje się jako kanał e-raportowania do Belastingdienst w ramach ViDA.

Grupa robocza uznaje, że Peppol jest dobrą podstawą, pod dodatkowymi warunkami. Przesłanki: szeroka europejska adopcja, protokół dla e-faktury i e-raportowania, układ zdecentralizowany oraz istniejące zarządzanie. To nadal opinia. Contourenbrief nie nakazał Peppol.

Wewnątrzwspólnotowe e-raporty trafiają do europejskiego systemu VIES i są wykorzystywane przez inne państwa członkowskie. Belastingdienst chce do tego kwalifikowanej pieczęci elektronicznej. Pieczęć należy do organizacji, nie do osoby. Pasuje to do faktur i raportów, które oprogramowanie wysyła automatycznie.

Oczekiwane wolumeny: około 150 milionów wewnątrzwspólnotowych i 1,5 miliarda krajowych e-raportów rocznie.

Belastingdienst widzi ścieżkę wzrostu w kierunku European Business Wallet. Ponieważ na starcie ViDA-DRR ten mechanizm nie będzie jeszcze dostatecznie w użyciu, najpierw potrzebny jest inny kanał, który w możliwie dużym stopniu spełnia wymogi eIDAS.

Opinia wymienia czternaście wymogów. Chodzi o identyfikację nadawcy i odbiorcy, wykazanie, kto wysłał, umocowanie w imieniu organizacji, integralność komunikatu, moc dowodową, ślad audytowy, obowiązek przechowywania, wiarygodne znaczniki czasu, dowód wysyłki i odbioru, powiązanie z eIDAS, krajowy nadzór nad rejestracją oraz niezależne zarządzanie.

Podmioty rynkowe dodatkowo oczekują krajowego głosu jako siatki bezpieczeństwa, identyfikacji przez eHerkenning przy rejestracji holenderskiego przedsiębiorstwa, rozdzielenia wysyłki i odbioru (bez sprzedaży wiązanej tych ról), krajowego procesu akredytacji per rola oraz uwagi na dodatkowe koszty po stronie MŚP.

NPa zaleca ograniczenie zestawu danych e-raportu do niezbędnego minimum. Komunikat statusu, który mówi tylko, że komunikat został dostarczony, to coś innego niż merytoryczna informacja zwrotna od Belastingdienst. Do tego drugiego potrzebne jest rozwiązanie zbliżone do Invoice Response.

Kto do faktur używa innej sieci, według opinii i tak musi móc prowadzić e-raportowanie przez Peppol. Jako główny identyfikator holenderskich przedsiębiorstw opinia wskazuje numer KvK.

Raport "ViDA e-facturatie en digitale rapportage" (styczeń 2026, 161 stron) pozostaje analizą rynku. Rząd przekazał go Tweede Kamer w lutym 2026. Zaproponowane w nim daty są nieaktualne. EY chciała pominąć raportowanie ICV; rząd je jednak wprowadza.

EY porównała trzy modele. Peppol wypadł jako rekomendowana infrastruktura: zdecentralizowana, przez certyfikowanych dostawców, już używana w administracji rządowej. Model francuski z centralnym portalem rządowym EY uznała za zbyt złożony. Nowa platforma krajowa za zbyt kosztowną i zbyt długą w budowie. W tekście ustawy EY zaproponowała "uznaną sieć spełniającą określone wymogi", z Peppol w uzasadnieniu. Ta formuła pasuje do wciąż otwartej decyzji o infrastrukturze.

Na wysłaną fakturę EY liczy średnio € 5,28 oszczędności, na otrzymaną fakturę € 8,40. Przy 1,8 do 2 miliardach holenderskich faktur rocznie daje to € 10 do 12 miliardów. Tylko od 33 do 35% MŚP korzysta strukturalnie z oprogramowania do fakturowania. Od 76 do 78% nie zna Peppol. Od 66 do 72% nie jest świadomych ViDA. Tylko 38,6% faktur do dużych przedsiębiorstw jest płatnych na czas.

EY chciała szerszych wyjątków (KOR, ponad 90% B2C, określone świadczenia zwolnione) oraz zamiast raportowania ICV skrócenia okresu VAT do miesiąca. Rząd pozostaje przy istniejącym progu KOR i wybiera jednak raportowanie ICV od 1 lipca 2030. Technicznie EY zbliżyła się do tego, co rząd później przejął: EN 16931 jako jedyna norma, UBL i CII oba dopuszczone, brak wymogu zgody odbiorcy, brak dodatkowych pól ponad ViDA.

Belgijski start od 1 stycznia 2026 pokazuje, że wąskie gardła leżały głównie po stronie niedoświadczonych nowych dostawców, a nie po stronie samego Peppol. Liczba dostawców Peppol wzrosła tam do około 300.

Kierunek jest ustalony: ustrukturyzowane e-faktury stają się standardem B2B w Holandii. Data to 1 lipca 2030, nie 1 stycznia 2030. Kto już fakturuje przez Peppol, pracuje już w EN 16931, jedynej krajowej normie, którą rząd dopuszcza. Wybór sieci nastąpi później w 2026. Konsultacje publiczne to moment, by odnieść się do projektu ustawy.

eConnect śledzi konsultacje i decyzję o infrastrukturze i informuje klientów, gdy coś się w tym zmienia.

Chcą się Państwo przygotować do obowiązkowego e-fakturowania? Zacznijcie już dziś od bezpłatnego Invoice Portal i zobaczcie, jak działa e-fakturowanie przez Peppol.