W dziedzinie e-fakturowania pojawia się wiele skrótów. Niniejszy artykuł wyjaśnia cztery najważniejsze pojęcia i ich wzajemne powiązania, od technologii bazowej po standard holenderski.

XML (Extensible Markup Language) to technika znaczników, za pomocą której dane są przechowywane w ustrukturyzowany sposób w pliku tekstowym. Plik XML jest czytelny zarówno dla komputerów, jak i dla ludzi. Nie każdy plik XML jest e-fakturą; XML jest wykorzystywany do wielu celów. Stanowi on podstawę, na której zbudowane są pozostałe standardy.

UBL (Universal Business Language) to międzynarodowy standard określający, jakie elementy musi zawierać dokument handlowy i w jakiej strukturze. Dla faktur UBL specyfikuje, które pola są obowiązkowe (takie jak dostawca, odbiorca, kwota, VAT) i jak muszą być umieszczone w pliku XML.

UBL opiera się na europejskiej normie EN 16931, modelu semantycznym określającym, jakie dane musi minimalnie zawierać e-faktura. UBL jest jedną z dwóch dopuszczonych składni dla EN 16931, drugą jest CII (Cross-Industry Invoice).

Peppol BIS Billing V3 to europejski profil Peppol, który rozszerza UBL o dodatkowe reguły walidacji. Tam, gdzie UBL definiuje strukturę, BIS Billing V3 dodaje kontrole, które faktury muszą przejść:

• Obliczenia muszą być poprawne (VAT, sumy)
• Numery IBAN muszą być prawidłowo skonstruowane
• Kody identyfikatorów muszą pochodzić z właściwych list kodów
• Określone kombinacje pól muszą być logiczne

Każda faktura zgodna z Peppol BIS Billing V3 jest automatycznie zgodna z EN 16931. Standard jest regularnie aktualizowany; obecna wersja (3.0.20) jest obowiązkowa od 23 lutego 2026.

NLCIUS (Netherlands Core Invoice Usage Specification) to holenderska implementacja Peppol BIS Billing V3. Dodaje ona reguły dodatkowe specyficzne dla Holandii:

• Obsługa G-rekening (konto zablokowane w sektorze budowlanym)
• Holenderskie regulacje VAT (kod K dla dostaw wewnątrzwspólnotowych, AE dla odwrotnego obciążenia)
• Specyficzne wymagania identyfikacyjne (numer KvK jako 0106, OIN jako 0190)

Dla fakturowania holenderskiej administracji publicznej NLCIUS jest obowiązkowy. Dla faktur B2B w Holandii jest to standard zalecany.

Standardy budują się jeden na drugim, jak warstwy:

EN 16931 (norma europejska, model semantyczny)
    └── Peppol BIS Billing V3 (europejski profil Peppol)
         └── NLCIUS (implementacja holenderska)

Poniżej znajduje się UBL jako wiązanie składniowe, konkretna struktura XML, w której wyrażane są dane fakturowe.

Pełny obraz ze wszystkimi warstwami i wariantami krajowymi można znaleźć w artykule Od semantyki do składni.

Każdy kraj może stworzyć własną implementację normy europejskiej, tak jak Holandia z NLCIUS:

eConnect obsługuje wszystkie te standardy. Dzięki XML Transformation platforma automatycznie konwertuje między różnymi formatami. Jako użytkownik nie muszą się Państwo martwić o to, jakiego standardu oczekuje odbiorca.

W praktyce jako użytkownik eConnect nie muszą Państwo myśleć o tych standardach. Platforma zapewnia, że każda wysłana faktura jest zgodna z właściwym standardem dla odbiorcy, a każda otrzymana faktura jest prawidłowo przetwarzana, niezależnie od oryginalnego formatu.

Jeśli tworzą Państwo faktury ręcznie w platformie, automatycznie generowana jest prawidłowa faktura NLCIUS/BIS Billing V3. Jeśli wysyłają Państwo faktury jako XML, są one walidowane i w razie potrzeby transformowane.

Chcą Państwo sprawdzić, czy plik XML jest zgodny ze standardem? Prosimy skorzystać z bezpłatnego Walidatora eConnect.