Skonto, zwane również rabatem za wcześniejszą płatność, to korzyść cenowa oferowana odbiorcy, który ureguluje fakturę w krótszym terminie. Na przykład: "2% rabatu przy płatności w ciągu 14 dni". Jest to powszechnie stosowana konstrukcja w obrocie gospodarczym, jednak prawidłowe uwzględnienie jej w fakturze UBL wymaga uwagi. Rabat nie jest bowiem ujmowany w kwocie faktury, lecz opisywany oddzielnie.

Przy skoncie pełna kwota faktury (z VAT) pozostaje niezmieniona w podsumowaniach. Rabat jest opisywany w elemencie PaymentTerms jako informacja warunkowa: jeśli odbiorca zapłaci w terminie, może odliczyć określoną kwotę lub procent.

Oznacza to, że PayableAmount na fakturze zawsze odpowiada pełnej kwocie. Odbiorca sam stosuje rabat w momencie płatności. Sama faktura nie jest korygowana ani modyfikowana.

Skonto za wcześniejszą płatność jest ujmowane za pomocą kombinacji dwóch elementów:

Element PaymentTerms zawiera czytelny opis warunków rabatu:

<cac:PaymentTerms>
  <cbc:Note>2% rabatu przy płatności w ciągu 14 dni, netto 30 dni</cbc:Note>
</cac:PaymentTerms>

To pole jest tekstem dowolnym. Odbiorca widzi ten tekst w swoim systemie i na jego podstawie może zastosować rabat.

Specyfikacja UBL 2.1 zawiera elementy takie jak SettlementDiscountPercent i SettlementDiscountAmount w CommonAggregateComponents. Elementy te istnieją technicznie, lecz ich użycie generuje ostrzeżenie WARNING w walidacji Peppol BIS V3 i SI 2.0 (reguła UBL-CR-460). Powód: oprogramowanie odbiorcy często nie zaimplementowało tych pól, przez co informacja przepada. Ponadto ostrzeżenia w walidacji Peppol są regularnie przekształcane w błędy fatalne, co oznacza, że faktury zawierające te elementy mogą w przyszłości zostać odrzucone.

Norma EN 16931 świadomie nie uwzględniła rabatu za wcześniejszą płatność jako elementu semantycznego. Rabat za wcześniejszą płatność to reguła warunkowa i prognozująca (jeśli nabywca zapłaci w terminie), a nie fakt w chwili wystawienia faktury. Norma modeluje wyłącznie dane, które można jednoznacznie wyprowadzić z faktury do automatycznego przetwarzania.

Najbezpieczniejszym i najbardziej przyszłościowym sposobem uwzględnienia rabatu za wcześniejszą płatność jest pole PaymentTerms/Note ze strukturalną notacją. Niemiecka notacja SKONTO jest de facto standardem:

<cac:PaymentTerms>
  <cbc:Note>
  #SKONTO#TAGE=14#PROZENT=2.00#
  Netto w ciągu 30 dni
  </cbc:Note>
</cac:PaymentTerms>

W tym przykładzie: 2% rabatu przy płatności w ciągu 14 dni. Po wierszu SKONTO można dodać dodatkowy tekst swobodny. Norma EN 16931 o polu PaymentTerms/Note mówi: „This business term may convey payment conditions like due-date, discount conditions etc., but it is free text in the model.” Nie ma walidacji tego pola, z wyjątkiem Niemiec, gdzie notacja SKONTO jest formalnie oczekiwana.

Wskazówka: nawet jeśli nie fakturuje Pan/Pani do niemieckich kontrahentów, notacja SKONTO to dobry wybór. Format jest jednoznaczny, czytelny maszynowo i rozpoznawany przez coraz więcej systemów odbiorczych.

Często zadawane pytanie: od jakiej kwoty nalicza się VAT, gdy obowiązuje skonto?

Dyrektywa europejska jest w tej kwestii jednoznaczna: VAT nalicza się od kwoty faktycznie zapłaconej. W praktyce stosowane są dwa podejścia:

Metoda 1: VAT od pełnej kwoty. Faktura zawiera VAT od pełnej kwoty. Jeśli odbiorca skorzysta z rabatu, różnica VAT jest rozliczana poprzez korektę lub oddzielną notę kredytową. Jest to najczęściej stosowana metoda w Holandii.

Metoda 2: VAT od kwoty po rabacie. VAT jest naliczany bezpośrednio od kwoty po odliczeniu rabatu. Takie podejście występuje rzadziej i może prowadzić do komplikacji, jeśli odbiorca ostatecznie nie zapłaci w terminie.

Uwaga: w razie wątpliwości dotyczących traktowania VAT przy skoncie zaleca się konsultację z księgowym lub doradcą podatkowym. Właściwa metoda zależy od konkretnej sytuacji i ewentualnych ustaleń z odbiorcą.

Załóżmy, że fakturujemy 1.000 euro netto, z VAT 21% i 2% skontem przy płatności w ciągu 14 dni.

<cac:PaymentTerms>
  <cbc:Note>2% rabatu przy płatności w ciągu 14 dni, netto w ciągu 30 dni</cbc:Note>
</cac:PaymentTerms>

<cac:TaxTotal>
  <cbc:TaxAmount currencyID="EUR">210.00</cbc:TaxAmount>
  <cac:TaxSubtotal>
    <cbc:TaxableAmount currencyID="EUR">1000.00</cbc:TaxableAmount>
    <cbc:TaxAmount currencyID="EUR">210.00</cbc:TaxAmount>
    <cac:TaxCategory>
      <cbc:ID>S</cbc:ID>
      <cbc:Percent>21.00</cbc:Percent>
      <cac:TaxScheme>
        <cbc:ID>VAT</cbc:ID>
      </cac:TaxScheme>
    </cac:TaxCategory>
  </cac:TaxSubtotal>
</cac:TaxTotal>

<cac:LegalMonetaryTotal>
  <cbc:LineExtensionAmount currencyID="EUR">1000.00</cbc:LineExtensionAmount>
  <cbc:TaxExclusiveAmount currencyID="EUR">1000.00</cbc:TaxExclusiveAmount>
  <cbc:TaxInclusiveAmount currencyID="EUR">1210.00</cbc:TaxInclusiveAmount>
  <cbc:PayableAmount currencyID="EUR">1210.00</cbc:PayableAmount>
</cac:LegalMonetaryTotal>

Kwota faktury wynosi 1.210 euro. Rabat 2% (24,20 euro z VAT) odbiorca stosuje samodzielnie przy płatności. Na fakturze widnieje pełna kwota.

Odejmowanie kwoty rabatu od PayableAmount. To nieprawidłowe. PayableAmount musi zawsze odpowiadać kwocie bez rabatu. Rabat jest warunkowy i staje się skuteczny dopiero w momencie płatności.

Mylenie skonta z rabatem na fakturze. Rabat na fakturze (AllowanceCharge) to rabat bezwarunkowy, już uwzględniony w kwocie faktury. Skonto jest warunkowe i nie jest odejmowane od kwoty faktury.

Brak elementu PaymentTerms. Jeśli oferują Państwo skonto, ale nie zamieszczą tej informacji na fakturze, odbiorca nie może wiedzieć, że rabat jest dostępny. Warunki należy zawsze zawrzeć w elemencie PaymentTerms.

Wskazówka: jeśli ręcznie tworzą Państwo fakturę za pośrednictwem platformy eConnect, warunki płatności można podać w polu "Warunki płatności". Zostaną one automatycznie przetłumaczone na element PaymentTerms w fakturze UBL.

• Budowa faktury UBL
• Dopłaty i rabaty w UBL
• Obsługa różnic zaokrągleń w UBL
• Ręczne tworzenie i wysyłanie faktury
• Ważne pola wysyłkowe w UBL